Komunikacja dzieli się na dwie duże grupy:
werbalną i niewerbalną. To dwa elementy, które razem tworzą mowę, dzięki której nie tylko rozumiemy jasny przekaz słowny, ale również odczytujemy sarkazm, żarty czy emocje dużej strony.
Podstawową częścią komunikacji jest oczywiście mowa werbalna. To ogół słów, który wypowiadamy, jednak nie polega ona jedynie na zrozumieniu przez drugą osobę, ale poprzez dobór słów, charakterystyczny slang czy stosowanie dodatków lingwistycznych możemy być odbierani jako członkowie specyficznej grupy.
Znacznie bardziej rozbudowana jest mowa niewerbalna - szacuje się, że to ona odpowiada za 70% wrażenia, jakie wywieramy na rozmówcach. Mowa niewerbalna składa się z kilku podstawowych części:
- dźwięki paralingwistyczne i tonacja głosu (wokalizacja),
- gestykulacja,
- poza ciała,
- mimika,
- zachowanie dystansu lub dotyk.
Mowa niewerbalna odpowiada więc za całokształt, który sobą prezentujemy. To bardzo proste: jedno zdanie może być odczytywane na wiele sposobów, często nawet tych skrajnych, głównie poprzez zastosowanie wokalizacji lub odpowiedniej mimiki twarzy. Właśnie w ten sposób rozpoznajemy, czy nasz rozmówca żartuje, czy jest śmiertelnie poważny. W ten sposób wyczuwamy sarkazm czy ironię.
Podobnie działa odczytywanie innych emocji: możemy z łatwością stwierdzić, czy problem o którym opowiada nam rozmówca jest dla niego błahy, czy bardzo istotni. Od mowy niewerbalnej zależy także pierwsze wrażenie, które wywieramy na naszych rozmówcach: drugą osobę oceniamy już po kilku sekundach rozmowy a stałe wrażenie wyrabiamy w ciągu paru minut.
Znajomość zasad mowy niewerbalnej warto znać: przydają się one szczególnie w sytuacjach formalnych i zawodowych. Dzięki nim możemy wyćwiczyć stałe pozy czy odpowiednią gestykulację, przez co będziemy postrzegani jako osoby bardziej profesjonalne, zaangażowane i godne zaufania.
Równocześnie umiejętności te mogą przydawać nam się każdego dnia w codziennym życiu i w niemal każdej sytuacji, w której mamy kontakt z drugim człowiekiem.