Teorie przywództwa – Przywództwo transakcyjne (samodyscyplina)
Model ten jest krytykowany jako mało efektywny w czasach kryzysu lub zwiększenia konkurencji na rynku. Wymierzony głównie w osiąganie wyników metodą kija i marchewki nie motywuje pracowników do rozwoju, a tym samym nie zwiększa innowacyjności firmy.
Nieodłącznym elementem przywództwa transakcyjnego jest zarządzanie przez krytykę polegające na wychwytywaniu błędów i korygowaniu ich lub w przypadku brak błędów – braku ingerencji. Może ono występować formie czynnej lub biernej – czynnej, gdy lider monitoruje sytuację na bieżąco w poszukiwaniu błędów, bierne – gdy lider jest aktywny tylko wtedy, gdy problemy się pojawiają.
Przeciwieństwem przywództwa transakcyjnego jest przywództwo transformacyjne opierające się na inspirowaniu pracowników i zachęcaniu do samodzielnego działania i szukaniu nowych rozwiązań. Ten typ przywództwa wymaga większego zaangażowania i wiedzy niż przywództwo transakcyjne.
Typologie przywódców transakcyjnych:
- przywódcy naturalni – dysponują wrodzonymi predyspozycjami przywódczymi, postrzegają wzorce przywództwa przez całe życie, doskonalili swe umiejętności przywódcze świadomie, mają samodyscyplinę potrzebną wybitnym przywódcom
- przywódcy ukształtowani – postrzegają wzorce przywództwa przez całe życie, doskonalili swe umiejętności przywódcze świadomie, mają samodyscyplinę potrzebną wybitnym przywódcom
- przywódcy potencjalni – niedawno zetknęli się ze wzorcami przywództwa, uczą się umiejętności przywódczych, mają samodyscyplinę potrzebną wybitnym przywódcom
- przywódcy potencjalni – nie zetknęli się ze wzorcami lub stykali się z nimi w niewielkim zakresie, nie uczą się umiejętności przywódczych, chcą stać się przywódcami
Źródła:
http://www.salesnews.pl/Article.aspx?id=1591
http://www.eduteka.pl/doc/przywodztwo-transakcyjne
