Model KASH: co to jest i jak może pomóc w nauce?

Pewnie to znasz albo przynajmniej widziałeś u swoich współpracowników: idziesz na szkolenie, a potem… nic się nie zmienia. O ile nie jest to kurs obsługi jakiegoś narzędzia, czy inne „twarde szkolenie”.

Autorzy książki „Coaching inteligencji emocjonalnej” S. Neale, L. Spencer-Arnell i L. Wilson na podstawie badań skuteczności szkoleń zidentyfikowali czynniki, które składają się na powodzenie przyswajania nowych umiejętności. Swoje wnioski nazwali modelem KASH.

Co to jest model KASH?

Model KASH opisuje cztery elementy, z których składają się kompetencje i pomaga zrozumieć, dlaczego samo „wiem, jak to zrobić” rzadko wystarcza, żeby coś naprawdę zmienić w swojej pracy.

Przykład? Menedżer przeczytał o zasadach dobrego feedbacku, przećwiczył je na szkoleniu, a mimo to wciąż odkłada trudne rozmowy na później. Czy brakuje mu wiedzy? Raczej nie. Problem może leżeć w podejściu (podświadomie zakłada, że i tak nic to nie da) albo w nawyku, którego jeszcze nie ma.

Model KASH pozwala uczciwie sprawdzić, gdzie leży problem. Aby to zrobić, każda kompetencja została podzielona na 4 części (tworzące akronim nazwy modelu): wiedzę (Knowledge), nastawienie (Attitude), umiejętności (Skills) i nawyki (Habits). Każdy z tych poziomów ma swoją własną wagę, czyli istotność w procesie przyswajania nowych umiejętności.

Wygląda to tak:

• 10% sukcesu to wiedza – ponieważ działa dopiero po zastosowaniu;
• 20% to umiejętności – ponieważ często nie są wykorzystywane, najczęściej z powodu przekonań, niskiej pewności siebie, czy niewłaściwego zidentyfikowania sytuacji, w której moglibyśmy tę umiejętność wykorzystać;
• 30% to nastawienie i rzeczywista chęć zmiany;
• 40% udziału w sukcesie mają nawyki, czyli wypracowane i stosowane umiejętności praktyczne.

Oczywiście czynniki te są od siebie zależne. Na przykład praca nad nawykami poprawia nastawienie i przyczynia się do szlifowania umiejętności.

Wiedza to potęgi klucz?

Pamiętasz tę szkolną rymowankę: „ucz się, ucz, bo wiedza to potęgi klucz”? Cóż, model KASH wskazuje, że to nie do końca prawda. Jeśli skoncentrujemy się wyłącznie na wiedzy i umiejętnościach, prawdopodobnie odniesiemy szkoleniową porażkę.

To, że dowiesz się o narzędziach ułatwiających segregowanie i przechowywanie informacji, pomysłów czy inspiracji, a nawet nauczysz się posługiwać taką aplikacją, nie oznacza, że codziennie będziesz z niej korzystać i faktycznie „wyczyścisz” swój umysł.

O stosowaniu nowo nabytej wiedzy w 70% decydują: nastawienie i wypracowany nawyk. Właśnie dlatego warto próbować nowych rzeczy w praktyce i utrwalać je w postaci nawyku – przynajmniej do czasu, kiedy okaże się, że… nawyk trzeba zmienić lub zmodyfikować.

Dlatego ład w Twojej głowie i notatkach będzie możliwy dopiero wtedy, gdy:

• poczujesz, że chcesz mieć porządek,
• zdecydujesz się wypróbować daną aplikację,
• zainstalujesz ją i zaczniesz segregować informacje, które zbierasz.

To już 60% sukcesu. Reszta, czyli wykształcenie nawyku, wymaga cierpliwości, regularności i płynięcia pod prąd własnego umysłu, szczególnie kiedy efektów z początku nie widać.

Przydatny schemat nowości

Za każdym razem, kiedy mierzysz się z nowym zadaniem, pojawia się następująca sekwencja zdarzeń:

Wyzwanie/trudność/nowa sytuacja > próba rozwiązania tego wyzwania > fiasko lub nagroda.

Jeśli nie uda się za pierwszym razem, rezygnujesz lub próbujesz znowu. Efektem kolejnego podejścia jest albo kolejne fiasko, albo nagroda. I tu uwaga, bo obydwa zakończenia są wartościowe! Dają Ci bowiem informację zwrotną, czy postąpiłeś właściwie.

Kiedy już znajdziesz właściwy sposób, zastosujesz go, gdy tylko dane wyzwanie pojawi się po raz kolejny. Po kilku takich powtórzeniach zaczniesz automatyzować swoje zachowanie. Wówczas kora przedczołowa Twojego mózgu przestaje dłużej analizować sposób działania. Włącza się tryb oszczędzania energii i ten sposób działania staje się tym, po który sięgasz z automatu.
Gratulacje, właśnie zyskałeś nową umiejętność.